กลอนจากใจไห้เทอ
รักแรกที่พัทยา รักต่อมาที่หัวหิน
รักสามที่โยธิน มาจบสิ้นที่บ้านเรา
เก้าอี้ขาดขา กีต้าขาดสาย
เจ้าหญิงขาดเจ้าชาย ฉันคงตายถ้าขาดเทอ

กลอนยินดีที่ได้รู้จัก
ขอบใจนะที่เธอเคยรักฉัน ภาพเหล่านั้นฉันจะเก็บมันเอาไว้
ถึงแม้ว่าวันนี้เธอจะมีใคร ก็ไม่เห็นเป็นไรยังไงฉันก็รักเธอ
เวลาจะผ่านไปน่านเท่าไหร่ ฉันจะจำสิ่งต่างๆที่เคยพบเจอ
เคยได้ทำเคยได้เห็นสิ่งเหล่านั้นกับเธอ ฉันจะจำมันไว้เสมอนะคนดี

กลอนรัก
รักคือรักคือคำว่ายอดรัก
รักคือสลักรักคำหวานกลางใจฝัน
รักคือส่งใจให้ทุกวัน
รักคือฉันให้ทุกอย่างให้แต่เธอ
รักคือเธอเธอคือคนที่ฉันรัก
รักคือมักอยากเห็นหน้าพบเสมอ
รักคือคำหลายคำเฝ้าพร่ำเพ้อ
รักคือละเมอรักมั่นรักหมดใจ
รักหมดใจรักหมดใจให้หมดรัก
รักอยากปักรักให้เธอให้หวั่นไหว
รักเธอนะแค่อยากจะบอกไป
รักแต่เธอรักเธอไงรักจริง ๆ
รักเธอมากมากกว่าที่เธอเคยรู้
รักยังอยู่รักฉันอยากพึ่งพิง
รักแต่เธออยากกอดแนบพร้อมแอบอิง
รักยอดหญิงยอดแห่งรักของใจฉัน
กลอนบทนี้ขอมอบให้ “ตั้ม” คนเดียวเท่านั้น

กลอนเธอคือคนสำคัญ
สิ่งที่ผ่านมาที่เธอทำให้ฉัน คอยดูแลกันไม่ห่างไปไหน
คอยบอกรักและคอยเป็นกำลังใจ คอยห่วงใยฉันเสมอมา
เธอไม่เคยทำให้ฉันเสียใจ เธอยังทำให้ฉันมีความสุขเสมอมา
เธอยังอยู่ข้างๆกายตลอดเวลา ถึงแม้ว่าฉันจะไม่เคยสนใจ
เธอยังไม่ห่าวงฉัน เอยังคอยดูแลกันไม่ห่างหาย
เธอยังยู่ตรงนี้ในหัวใจ ฉันคนนี้ยกให้เธอเป็นคนสำคัญ

 กลอนพรุงนี้จะยังรักฉันไหม
วันนี้เธอยังดีกับฉันอยู่
แล้วไม่รู้พรุ่งนี้จะเป็นอย่างนี้ไหม
หากวันนึงเราต้องห่างไกล
แล้วเธอจะยังมีฉันไหมในความผูกพัน

กลอนไม่เข้าใจจริงๆว่า…ทำไม

ทำไมเหมือนว่าเธอรัก แต่สิ่งที่ได้คือความไม่สน
ทำไมเหมือนเธอมีใจ แต่ทำไมเธอไม่แคร์
ทำไมเหมือนห่วงหา แต่ทำไมไม่เหลียวแล
บางครั้งดูเหมือนแคร์ แต่ทำไมกลับเฉยชา
บางครั้งอยากเจอหน้า แต่ทำไมเหมือนเธอหนี
บางครั้งความรักที่ฉันมี ดูเหมือนบางทีจะน้อยค่า
บางครั้งฉันคิดถึง แต่ทำไมเธอไม่มาหา
ทั้งๆที่ไกล้กันมากกว่า แต่ดูเหมือนว่าอยู่คนละฟากฟ้าที่แสนไกล